Giderek artıyor, durduramıyoruz. Hürriyet yazarı Ahmet Hakan'ı Twitter'da takip edenlerin sayısı baskıya girerken 2273'tü. Hakan, yoldaş dediği takipçileriyle ilişkisini Yenal Bilgici'ye anlattı.

- Bilgici: Neden Twitter'dasınız? Eğlence için mi, işinize mi yarıyor?
Ahmet Hakan: İşime yaradığını söyleyemem. Çeşitli duyarlılıkları anlamak için giriyorum. Enteresan linkler veriliyor. Eğleniyorum da. Basın camiasından çok insan var, onları takip ediyorum.

- Yeni Babıali Twitter'da kurulmuş olabilir mi?
Belki de bu yaşanıyor. Twitter, bizim meslektaşlar arasındaki iletişimi sağlıyor. Ama yine de yüz yüze muhabbetin yerini tutamaz.

- Birbirinizden haberdar oldukça belki daha sık görüşürsünüz.
Evet, ama henüz o kadar yeni ki. Şu anda artış duyarlıkları paylaşmak yönünde.

- Profiliniz herkese açık. Size yazılan mesajları inceliyor musunuz?
Hepsine genellikle bakıyorum. Ama hiç bakmadan günler geçtiği de oluyor.

- Sorulara cevap veriyor musunuz?
Soru zekice kurgulanmışsa, iyi niyetliyse ya da gerçekten bilgi almak adına sorulmuşsa cevap veriyorum.

- Daha çok kadınlara cevap veriyor gibisiniz.
Kadınlar daha usturuplu, düzeyli yazışıyorlar. Bir de medyadan olup da Twitter'a girenlerin çoğu kadın, o yüzden sayı yüksek görünüyor olabilir.

- Gazete e-mailinize çok küfür geldiğini söylersiniz. Twitter'a da geliyor mu?
Henüz değil, sanırım halen Twitter'ın çok yaygınlaşmamasıyla alakalı. Ama çok rahatsız edici boyutta olmasa da oraya doğru bir kayma da var. Laf geçirenler çok.

- Rahatsız olunca çıkacak mısınız?
Rahatsız edenleri bloklarım herhalde. Kadın olsun erkek olsun, beni takip etmesine izin verdiklerimi, hem de kendi takip ettiklerimi biraz sınıyorum aslında. Bu mecrayı rayından çıkarmaya yönelik kişileri gördüğüm zaman kurtuluyorum onlardan. Bunu da yapamaz hale gelirsem kapatırım hesabı. Hem ben vaktini bilgisayar başında geçiren birisi değilim, öyle Twitter manyaklığım da yok. Söyleşiniz için uygun kişi sayılmam aslında.

- Sayılırsınız, Twitter'ın Türkiye'de konuşulurluğunu çok arttıranlardan birisiniz. Peki özel hayatınızı çok deşifre ettiğinizi düşünüyor musunuz?
Bu tür kaygılar, titizlenmeler içine gireceğimiz bir boyuta ulaşmadık. Ama hayatım hakkında çok da ayrıntı vermek istemem. İmaj kaygısından ziyade, bilgiler vermeye değer bir hayat yaşamadığım için. Ben popüler bir yazarım. İnsanlar benim üslubumla 140 karakterden üretilen bir şeyler okumak isteyebilir. Ama benden daha çok takip edilenler var.

- Kıskanıyor musunuz onları?
Hayır, Twitter'da bir iddia taşımıyorum. Köşemde bile yazmadım. Ayrıca etkinlik önemli. Her gün onlarca mesaj girip etkiyi diri tutmak gerekiyor, ben bu şekilde kullanmıyorum Twitter'ı.

- Siz kimi takip ediyorsunuz?
Ben tanımadığımız insanları çok okuyorum. Hatta çoğunlukla onları okuyorum. Onlarla yazışmak, fikir tartışması yapmak hoşuma gidiyor. Yazışmaları da gizli tutmuyorum. Serdar Turgut'u da beğeniyorum. Bir cümlede bir sürü şeyi aklınıza getirenler var. Yararlı bir şey aslında, yani herkes dedikodu yapıp durmuyor orada.

- Mahzuru var mı ki dedikodu yapmanın?
İki insan arasında dedikodu yaparsa niye olsun ki. Ama sonuçta kamuya yansıyor işte. Sorun çıkabiliyor. İlgi çekmek için dedikoduya ihtiyaç yok demek istiyorum ben.

- Bir defa bulunduğunuz restorana Ahsen Unakıtan'ın geldiğini bildirmiştiniz Twitter'dan. Üçüncü kişiler rahatsız olmaz mı?
Kemal Unakıtan politikacı, yapacağı her hareket bizim için önemli. Ahsen Hanım da köşesine çekilmiş bir politikacı eşi değil. Bunlar o konumdaki insanlar için yazılabilir.

- Exclusive fotoğraf yayımlamayı düşünür müsünüz?
Ertuğrul Özkök'le umre seyahatimizden develi bir fotoğraf vardı. Onu ilk Twitter'da yayımlamayı düşünmüştüm, vazgeçtim.

- Vazgeçmeseydiniz şimdi işin yayıncılık boyutunu konuşuyor olabilirdik.
Doğru. Belki ileride bunları da yaparız.

sayı: 47