Geçtiğimiz hafta Alex Rodrigeuz * steroid testinin pozitif çıktığını itiraf ettiği zaman bu konuda çeşitli Twitter mesajları yazıldı. En iyi tepki, "Ben de 2 yıl önce performans artıran şekerli mısır gevreklerinden yemiştim, itiraf

ediyorum, hehe," diyen THE_REAL_SHAQ takma adlı basketbol oyuncusu Shaquille O'Neal'dan geldi. O'Neal da Britney Spears gibi kendisini taklit eden birileri olduğunu öğrenince kendi mikroblogunu açmıştı. Ancak Spears, Twitter hesabını yönetmesi için Harvard Üniversitesi iş ilanlarında "online medya yöneticisi" arayıp dururken O'Neal kendi mesajlarını kendisi yazıyor.

Acaba O'Neal'ın davranışı online bir standart mı, yoksa istisna mı? Tweetlerin orijinalliği konusunda zaten bir takım sorunlar olduğu biliniyordu. Kısa süre önce OHHDL adındaki Twitter'cının Dalai Lama olmadığı ortaya çıkınca birçok kişi hayal kırıklığına uğramıştı. Twitter, tüm o mesajları atanın Dalai Lama Hazretleri olmadığını doğrulamış (çok şaşırtıcı, değil mi?) ve bu hesabı kapatmıştı. Sunulan hizmetin katlanarak artması göz önüne alınacak olursa, bu tür dolandırıcıların sayısının artması beklenebilir. Pew Internet & American Life Project'e göre Internet'e bağlı olan Amerikalıların yüzde 11'i mikroblog hizmetinden yararlanıyor. Bu da, hayatlarının -veya başkalarının hayatlarının- kaydını 140 karakterle tutmaya bağımlı yaklaşık 6 milyon insan demek. Starbucks, Dell ve diğer şirketlerin kendi Twitter beslemeleri bulunuyor.

Bazı mikroblogcular kim olduklarını açıklarken, ünlülerin (Ryan Seacrest, İngiltere Başbakanı Gordon Brown, Barack Obama) mesajlarının çoğu, Spears'ın bulmaya çalıştığı kişi gibiler tarafından gönderiliyor. Ve şarkıcının aradığı özellikler de -online topluluklar oluşturma deneyimi, MySpace ve Facebook bağımlılığı, grafik tasarım deneyimi ve "ilişki yaratma"ya meraklı olma- Twitter'dan yararlanmak isteyen firmaların aradıklarının aynısı. Bu da, kurumsal açıdan bakıldığında, şirketlerin kendi hesaplarını yönetmek için neden kendi içlerindeki yayıncılara, pazarlama yöneticilerine ve Twit4hire gibi yeni profesyonel blog firmalarına güvendiklerini açıklıyor.

Eğitimli pazarlama, satış ve müşteri hizmetleri personelinin denetiminde 130 Twitter hesabı bulunan Dell'de iletişimden sorumlu başkan yardımcısı olan Bob Pearson, "Bu işi baştan sağma yaparsanız, olmaz" diyor. Pearson, bir blogtan Twitter hesabına otomatik olarak mesaj gönderilmesine imkan tanıyan Twitterfeed gibi araçlardan yararlanan kurumsal kullanıcı hesaplarından hoşlanmıyor. Bu, sıkça yapılan ancak çoğunlukla zor anlaşılan mesajlara neden olabilen bir uygulama. "O kadar çok şirket RSS beslemelerini Twitter hesaplarına gönderiyor ki" diyor. "Peki bunu neden yapıyorlar? Kim ilgilenir ki bununla? Bir RSS beslemesi kullanacaksanız, en azından üzerine kişisel bir şeyler katın." Bu yüzden, her Dell beslemesinin doğrudan doğruya, kişisel Twitter hesabı olan bir şirket çalışanına bağlı olmasını şart koşuyor.

İşin sırrı, katıksız bir kurumsal pazarlama modelinden, kişiliğe önem veren bir modele geçmekte. Online bir sosyal medya rehberi olan mashable.com'da editör olan Jennifer Van Grove "Twitter kullanıcıları, kendilerine sadece pazarlama hedefi olarak bakılmasını istemeyecek kadar akıllı" diyor. Bu yılın başlarında Van Grove, Twitter'daki en iyi 40 markanın -ve arkalarındaki isimlerin- bir listesini çıkardı. Bu isimlerin bir çoğu artık 50 binin üzerinde takipçiyle birer kült haline gelmiş durumda. Peki nedir bu insanları bu kadar başarılı yapan? Van Grove, "Markanın arkasına gerçek bir insan koymadığınız ve onu yüzde 100 erişilebilir tutmadığınız sürece beni çekemezsiniz" diyor. Twitter'ın bire bir iletişimi -veya bu iletişimi simüle edebilme yeteneği- bu hizmeti kendisinden önce gelen sosyal ağlardan farklı kılan şey. Bu iletişim, sosyal ağların kullanıldığı bazı kurumsal başarıların da arkasında olan şey.

Geçmişte Marriot, İslamabad'taki otellerinden birine yapılan bir saldırının detaylarını paylaşmak için Twitter hesabını kullanmıştı. GM, kendi beslemesini kullanarak devletin sektörü kurtarma planlarını açıkladı. Bunlar, RSS'lerle sahip olamayacağınız türden, iki tarafa da geri bildirim imkanı sağlayan katı ve gerekli iletişim örnekleri.
Her firma, bir Tweet'e uygun şekil ve kısalıkta yazabilen personele sahip değil. David Brown, geçtiğimiz hafta hizmet vermeye başlayan Twit4hire'ı bu nedenle kurmuş. Şirket, binlerce dolar alacağı müşterilerinin adına tweetler yayınlamayı amaçlıyor. Altıdan fazla firma, Twit4hire'la ilgilenmiş ve profesyonel Twittercı olarak yaklaşık 50 kişi iş başvurusunda bulunmuş. "Çoğu firma, düzenli olarak tweet yazmaya zaman ayırabilecek kaynağa sahip değil" diyor Brown. "Hizmetimiz, bu firmaların takipçilerinin oluşmasına imkan tanıyor."

Şu ana dek, Brown'ın planıyla ilgilenenlerden hiç biri sözleşme imzalamamış. Bunun sebebi Twit4hire'ın henüz çok yeni olması ya da Twitter'ın daha çok genç olması olabilir. Site hala bir sosyal ağ aracı gibi görülüyor, bir pazarlama numarası olarak değil. "Doğrusunu söylemek gerekirse Twitter'la yaptığımız en önemli şeylerden biri, dinlemek" diyor Dell'den Pearson. "Sizin adınıza dinlemesi için birini kiralayabileceğinizi düşünmüyorum."

Mesaj gayet açık ve net.


(*) Amerikalı bir beyzbol oyuncusu.

sayı: 20